Φυλλίς: η ιστορία αγάπης μιας αρχαίας πριγκίπισσας
Φυλλίς και Δημοφών
Η ιστορία της Φυλλίδος και του Δημοφώντα είναι μία από τις πιο τραγικές ιστορίες αγάπης που έχουν σωθεί από την αρχαιότητα και από την οποία εμπνευστήκαμε για την δημιουργία του κεριού μας με το όνομα ‘Φυλλίς’.
Η Φυλλίς ήταν μια πριγκίπισσα από την αρχαία Θράκη, κόρη του βασιλιά Σίθωνα, ή κατά άλλους, του Φιλάνδρου, του Κίασου, ή του Θήλου. Ο Δημοφώντας ήταν γιός του Θησέα, βασιλιάς της Αθήνας, και της Φαίδρας, της γνωστή πριγκίπισσας από την αρχαία Κρήτη, κόρη του Μίνωα και της Πασιφάης οι οποίοι βασίλευαν στην Κνωσσό.
Phyllis, Louise Joppling, (1843-1933)
Η ιστορία της Φυλλίδος και του Δημοφώντα ξεκινά όταν ο Δημοφώντας επέστρεφε στην Αθήνα από την Τροία. Εκεί είχε πάει καθώς είχε συμμετάσχει στον Τρωικό πόλεμο. Καθώς ταξίδευε δια μέσου της Θράκης, σταμάτησε με τους συντρόφους του σε μια παραλία (ίσως η σημερινή παραλία της Ασπροβάλτας). Εκείνη τη στιγμή έτυχε να βρίσκεται και μια ομάδα νέων κοριτσιών.
Όταν οι νεαρές κοπέλες είδαν τον Δημοφώντα και τους συντρόφους του αρχικά τρόμαξαν, αλλά ο Δημοφώντας τους καθησύχασε λέγοντας τους ότι δεν είχαν να φοβηθούν τίποτα από εκείνον και τους πολεμιστές του. Χρειάζονταν μόνο να γεμίσουν τα μπουκάλια τους με νερό και μετά θα έφευγαν.
Χωρίς να το ξέρουν ανάμεσα στα κορίτσια βρισκόταν και η Φυλλίς, η πριγκίπισσα του βασιλείου της Θράκης. Η Φυλλίς κολακεύτηκε από την ήρεμη και ευγενική συμπεριφορά του Δημοφώντα. Για αυτό τους κάλεσε όλους στο παλάτι του πατέρα της, όπου και απόλαυσαν όλες τις τιμές που τους πρέπει ως φιλοξενούμενοι του βασιλιά.
Έτσι, επειδή πέρασαν κάποιο καιρό μαζί ταίριαξαν οι χαρακτήρες τους, και έτσι οι δύο νέοι ερωτεύτηκαν σφόδρα ο ένας τον άλλον. Όταν ζήτησαν από τον βασιλιά την συγκατάθεση του να παντρευτούν, εκείνος δέχτηκε. Και έτσι, ο Δημοφώντας παντρεύτηκε την αγαπημένη του και απέκτησε υψηλή θέση στην αυλή του βασιλείου της Θράκης.
Ο τραγικός αποχωρισμός
Ο καιρός όμως περνούσε, και παρόλο που αγαπούσε την Φυλλίδα, ο Δημοφώντας αισθανόταν όλο και πιο πολύ την ανάγκη να γυρίσει στην Αθήνα και να δει τον πατέρα του και την πατρίδα του. Άλλωστε έλλειπε ήδη για δέκα χρόνια στην Τροία. Έτσι ζήτησε από την γυναίκα του να τον αφήσει να γυρίσει πίσω για λίγο για να δει τους δικούς του.
Εκείνη, παρόλο που στεναχωριόταν, τον αποχωρίστηκε χωρίς κακία. Μάλιστα, του έδωσε και ένα σκεπαστό καλάθι μέσα στο οποίο περιείχε ένα τελετουργικό αντικείμενο από την λατρεία της Ρέας, γνωστή και ως Μεγάλη Μητέρα, Πότνια θηρών, και μητέρα του Δία, του Ποσειδώνα, του Πλούτωνα (Άδη), της Ήρας, της Δήμητρας, και της Εστίας.
Almond blossom, Henry Ryland (1856-1924)
Καμία από τις πηγές μας δεν περιγράφει το αντικείμενο αυτό. Μαθαίνουμε μόνο ότι η Φυλλίδα ζήτησε από τον Δημοφώντα να ανοίξει το καλάθι μόνο αν θα είχε εγκαταλείψει κάθε ελπίδα να γυρίσει πίσω και να μείνει μαζί της. Στο σημείο αυτό οι πηγές μας μεταδίδουν διάφορες παραλλαγές του μύθου, καθώς δεν συμφωνούσαν μεταξύ του οι αρχαίοι ποιητές για το τί έγινε μετά.
Επίσης, δεν είναι ξεκάθαρο γιατί δεν μπορούσε να πάει και η Φυλλίς μαζί με τον Δημοφώντα στην Αθήνα, αφού στο κάτω-κάτω ήταν η γυναίκα του.
Αλλά αυτή η ασάφεια μιας ιστορίας χιλιάδων ετών είναι και η γοητεία της μυθολογίας, και έτσι το αφήνουμε πάνω σας να γεμίσετε τα κενά της.
Το τέλος
Σε κάθε περίπτωση, κάποιοι ποιητές αναφέρουν ότι η Φυλλίς έπεσε σε μακρόχρονη και βαριά στεναχώρια γιατί ο Δημοφώντας είχε μείνει στην Αθήνα για αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα. Έχοντας συμπεράνει μετά από καιρό ότι ο αγαπημένος της δεν θα γυρίσει κοντά της, η Φυλλίς δεν άντεξε τον πόνο και αυτοκτόνησε.
Στο σημείο όπου τάφηκε λέγεται ότι φύτρωσε μια αμυγδαλιά. Στη συνέχεια όμως ο Δημοφώντας επέστρεψε και όταν είδε τον χώρο ταφής και την αμυγδαλιά (η οποία ήταν ξερή) κραύγασε πένθιμα και έσπευσε να αγκαλιάσει το δέντρο από τον κορμό σαν να αγκάλιαζε την ίδια την Φυλλίδα.
Τότε το δέντρο άνθισε θαρρείς και η Φυλλίς ανταπέδιδε την αγκαλιά και την αγάπη του Δημοφώντα.
Phyllis Deserted, Thomas Mathews Rooke RWS, (1842-1942)
Άλλες παραλλαγές του μύθου
Μερικοί ποιητές της αρχαιότητας, από την άλλη, αναφέρουν ότι η Φυλλίς έχασε κάθε ελπίδα ότι θα γυρίσει ο αγαπημένος της και από τη μεγάλη στεναχώρια της έγινε σκιά του εαυτού της. Για αυτό οι θεοί την λυπήθηκαν και την μεταμόρφωσαν σε αμυγδαλιά. Και σε αυτή την εκδοχή του μύθου ο Δημοφώντας τελικά επιστρέφει, αν και καθυστερημένα, και σπεύδει να αγκαλιάσει το δέντρο το οποίο και ανθίζει για χάρη του.
Κάποιοι άλλοι ποιητές εξηγούν την απουσία του Δημοφώντα αναφέροντας ότι δεν γύρισε από την Αθήνα επειδή είχε σκοτωθεί.
Αυτοί οι ποιητές αναφέρουν δηλαδή ότι από την μεγάλη του περιέργεια για το τί περιείχε το καλάθι που του είχε δώσει η Φυλλίς το άνοιξε και τρόμαξε. Ο τρόμος ήταν τόσο μεγάλος που διέταξε το άλογο του να τρέξει με πολύ μεγάλη ταχύτητα. Το ζώο έχασε το πάτημά του και ο Δημοφώντας έπεσε πάνω στο ξίφος του και σκοτώθηκε.
Έτσι, δεν επέστρεψε ποτέ στην Φυλλίδα η οποία βυθισμένη στην μοναξιά μεταμορφώθηκε στην αμυγδαλιά.
Κάποιες παραλλαγές του μύθου αναφέρουν μάλιστα ότι η πριγκίπισσα είχε επιστρέψει στην παραλία όπου γνωρίστηκαν εννιά φορές. Από αυτή την παραλλαγή το μέρος αυτό της παραλίας της Ασπροβάλτας ονομάστηκε Εννέα Οδοί (μάλλον ο οικισμός με αυτή την ονομασία ταυτίζεται με εκείνον της Αμφίπολης).
Το μήνυμα της ιστορίας: η δύναμη του πάθους
Όσο και αν διαφέρουν οι διάφορες παραλλαγές του μύθου μεταξύ τους, κάποια βασικά στοιχεία της ιστορίας διαφαίνονται αυτούσιες. Για παράδειγμα, η δύναμη του έρωτα και πόσο μπορεί να καταλάβει αυτόν που τον αισθάνεται ψυχή τε και σώματι, είτε με καλές είτε με κακές συνέπειες.
Η Φυλλίς και ο Δημοφώντας ήταν ευτυχισμένοι και πιο δυνατοί όταν ήταν μαζί, αλλά όταν αποχωρίστηκαν έκαναν το ένα λάθος μετά το άλλο. Πόσο τρομακτική μπορεί να γίνει η δύναμη της Αφροδίτης, η οποία μπορεί να δώσει νέα πνοή και ταυτόχρονα να αφαιρέσει όλα τα στοιχεία ευτυχίας από τη ζωή.
Όποια παραλλαγή και αν επιλέξετε να ακολουθήσετε, τα κύρια στοιχεία του έρωτα και του πάθους και οι συνέπειες που φέρουν στις ζωές των ανθρώπων παραμένουν απαράλλακτα.
Αν είσαι μακριά από τον αγαπημένο σου ή την αγαπημένη σου, άναψε τη Φυλλίς για να φέρεις στο νου σου το άρωμα της αγκαλιάς τους!
Μύρισε και απόλαυσε το κερί Φυλλίς ΕΔΩ
(Αρχαίες Πηγές: Σέρβιος, Σχόλια στις Εκλογές του Βιργιλίου 5.10. Οβίδιος, Remedia Amoris 605, Ηρωίδες 2. 59-60. Ψευδο-Απολλόδωρος, Βιβλιοθήκη Επιτομή, βιβλία 4, 6. 16-17. Υγίνος, Fabulae 59. Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να επισκεφθείτε την ιστοσελίδα theoi.com)
